De windvaan kijkt naar de zon in de verte,
En ik alleen maar naar de zee.
Zwemmen kan ook zeker wel alleen,
Maar misschien toch met z’n twee.

Gedachtes en ruiters komen eraan
En betreden het stille land,
En de wolken bedekken de maan,
En ik sta nu op de rand en ik wil duiken.

En op het water drijven als een kind zo blij,
Niet meer overdrijven toen ik hoorde wat jij zei
Over het land hier zo ver vandaan.

De huizen staan in brand, mijn vrienden zijn niet te vinden.
Zijn ze meegenomen? Zijn ze op de vlucht?
Het is doodstil in het bos, ik hoor de vogels niet zingen,
Maar zie het gezicht van haar getekend in de lucht.

Uitgeteld lig ik op het gras met het uitzicht.
Luisteren naar de stilte na de storm.
Het doet me denken aan alle goede tijden,
De pijn en het huis waar ik vandaan kom.

Gedachtes en ruiters komen en gaan,
En wij vertellen een nieuw verhaal.
Zoeken naar de grond waar ik wil staan,
Al is het een lege zaal, ik wil zingen.

En als het liedje klaar is, zal jij luisteren naar mij?
Een gevoel dat bewaard is, vliegt nu om ons heen zo vrij
In het land hier zo ver vandaan,
Waar wij samen kunnen zijn.

En ik wil op het water drijven als een baby zo blij,
Niet meer overdrijven toen ik hoorde wat jij zei
Over het land hier zo ver vandaan.